امام جوان

معصوم نهم: حضرت امام محمد تقی(ع)

مختصری از زندگینامه امام جواد(ع)

   اسم آن حضرت محمد و کنیه مشهور وی ابوجعفر و ابن‌الرّضا می‌باشد و لقب‌های مشهور ایشان عبارتند از: تقی، جواد، مختار، منتجب و... تولد آن حضرت را در روز دهم رجب سال 195 هجری نوشته‌اند و برخی روز ولادت ایشان را در پانزدهم یا نوزدهم ماه رمضان دانسته‌اند. پدر بزرگوار آن حضرت علی‌بن‌موسی‌الرّضا(ع) و مادر ایشان به روایتی خیزران بود که برخی نیز نام ایشان را ریحانه نوشته‌اند.

   امام جواد(ع) هشت ساله بود که پدر بزرگوارش از دنیا رفت و آن حضرت به امامت رسید. مدت امامت آن بزرگوار تقریباً هفده سال بود و عمر مبارک وی را بیست و پنج سال ذکر کرده‌اند که با تحریک معتصم و به دست همسرش امّ‌الفضل(دختر مأمون) مسموم شد و در آخر ذی‌القعده سال 220 هجری به شهادت رسیدند.

فضائل و سجایای امام(ع)

   مقام علمی امام جواد(ع) همیشه مورد تعجب دیگران بود چه با سن کم در محیطی که علم و دانش رو به ترقی نهاده بود و علوم‌وفنون سایر ملل اسلام ترجمه و نشر یافته بود، ایشان وارد بحث علمی می‌شد و قول علما را در مضیقه عجز و ناتوانی محصور می‌ساخت و به تشریح فقه، اصول و اختلافات فقهی می‌پرداخت و مشکلات علمی و معضلات فقهی را حل می‌نمود.

سیاست مأمون در برخورد با امام جواد(ع)

   سیاست مأمون نسبت به امام جواد(ع) همان ادامه سیاست او با امام رضا(ع) بود. حضرت جواد(ع) توطئه سیاسی مأمون را می‌دانست ولی برای حفظ خط فکری و فرهنگ تشیع و حفظ شیعیان در مجموع چنین مصلحت دانست که در ظاهر در مورد نزدیک شدن مأمون جواب مثبت دهد. او در کنار همین سیاست حداکثر بهره‌برداری را در تحکیم و گسترش تشیع و تقویت فرهنگ شیعی و تربیت شاگردان نمود و در تمام نقاط نمایندگانی داشت که در بسیاری از استان‌ها مانند اهواز، همدان، سیستان، بُست، ری، بصره، اسواء، بغداد، کوفه و قم پخش بودند که در این مدت به نشر و تعلیم حقایق اسلام پرداخت و شاگردان و اصحاب برجسته‌ای را پرورش داد.

حوزه علمیه و شاگردان امام نهم(ع)

   یکی از کارهای مهم امام جواد(ع) در مدینه، حفظ حوزه علمیه تشیع بود که از جانب امام صادق(ع) تأسیس شده‌بود. امام جواد(ع) شاگردان پدر و اجدادش را به دور خود جمع کرد و به تربیت شاگردان تازه پرداخت. گروه نسبتاً بسیاری از محضر آن حضرت استفاده علمی می‌کردند. برخی مجموع یاران، اصحاب و شاگردان آن حضرت را 257 نفر ذکر کرده‌اند. به علاوه محدثان دیگری از غیر شیعیان نیز از کلاس درس آن حضرت استفاده می‌کردند. شخصیت‌های برجسته از شاگردان و اصحاب ایشان عبارتند از علی بن مهزیار، احمد بن محمد بن ابی نصر بزنطی، زکریا بن آدم، محمد بن اسماعیل بن بزیع و... برخی از شاگردان امام جواد(ع) همان شاگردان امام رضا(ع) بودند که بعد از شهادت آن حضرت به امام جواد(ع) پیوستند.

شهادت امام جواد(ع) 

   امام جواد(ع) مدتی در بغداد بود. سپس به مدینه رفت و تا آخر عهد مأمون در مدینه ماند و پس از در گذشت مأمون، که معتصم زمام خلافت را به دست گرفت، دوباره به بغداد احضار شد و تحت نظر بود تا اینکه معتصم همسر امام را تحریک کرد و انگورهای مسمومی را به خانه حضرت فرستاد و حضرت پس از خوردن آن انگورها، احساس رنج و تعب کرد. امّ‌الفضل با دیدن حال امام پشیمان و گریان شد اما امام به او فرمود که: بدان به جرم همین خیانتی که کردی چنان به تنگدستی و فقر مبتلا شوی که هر چه برای فرار از آن کوشش کنی به جایی نرسی و به دردی مبتلا شوی که علاج نداشته باشد. که همین هم شد.

فرزندان امام جواد(ع)

   درباره تعداد فرزندان امام جواد(ع) در تواریخ اختلاف است. گروهی فرزندان آن حضرت را سیزده تن(پنج پسر و هشت دختر) و برخی چهار تن(دو پسر و دو دختر) ذکر کرده‌اند. اما غالباً فرزندان آن حضرت را چهار پسر و چهار دختر به نام‌های علی‌النّقی(ع)، ابو احمد موسی مبرقع، ابو احمد حسین، ابو موسی عمران، فاطمه، خدیجه، ام‌ّ کلثوم و حکیمه ذکر کرده‌اند که مادرشان امّ ولدی به نام سمانه مغربیه بود.

 

منبع:

تاریخ چهارده معصوم(علیه السّلام) از پیامبر اسلام(ص) تا قیامت ، احمد امیری پور، انتشارات ترنم 

 

 

 

تاریخ ارسال: 1397/9/5
تاریخ بروزرسانی: 1397/9/5
تعداد بازدید: 30

اشتراک گذاري اين صفحه telegram google+ facebook linkedin twitter

ارسال نظر